Kroniek van een verloren generatie

Kroniek van een verloren generatie

Men kijkt te weinig naar de mensen met jarenlange ervaring. Zo blijft een enorm arbeidspotentieel onbenut. Veel oudere werknemers willen graag doorwerken. Ze beschikken dikwijls over uitstekende vaardigheden. Uit ons stressonderzoek zien we dat een groot deel van deze ervaren generatie zich fit voelt en vooral geschikt is voor modern kenniswerk. Dit is werk waar vooral naar de output gekeken wordt en waar men minder kijkt naar begin- en einduur. De uitzendorganisatie Oudstanding heeft dit samen met TNO onderzocht bij meer dan 1.700 Nederlanders van 45 jaar en ouder. Doorwerken na het pensioen voegt waarde toe aan het leven. En het is ook financieel aantrekkelijk. Deze doelgroep beschikt over veel ervaring en competenties om te werken in de zakelijke dienstverlening (40%), communicatie (28%), publieke sector (23%) onderwijs, techniek en welzijn (19%). Dit zijn allemaal groeisectoren en er is een enorm arbeidspotentieel voorhanden. De problemen om door te werken lijken vooral te zitten in de categorie 45-60 jaar. Kalenderleeftijd, te duur of overgekwalificeerd zijn dan de redenen om deze mensen af te wijzen bij sollicitaties. Probleem is dat deze mensen op gezondheidsvlak de meeste klachten hebben. En ook psychisch. Dus daar is coaching en begeleiding zeker nodig. Ze zijn de routine beu, staan dikwijls alleen want de kinderen zijn de deur uit en ze willen zinvol werk. En de manager of de directe chef heeft onvoldoende neiging om juist aan deze groep zinvol werk te delegeren. We zien daardoor juist in deze groep het meest bore-out. We weten dat deze kwaal erger inwerkt dan burn-out.  Dus als de regering haar plannen waar wil maken met het generatiepact, dan moet men maatregelen nemen bij de groep vanaf 45 jaar. Daar liggen de problemen en de oplossingen zijn in ruime mate voorhanden.

Nieuwe medewerkers

 

sales en marketing

Hilde Capiau is onze nieuwe sales en marketing medewerker. Ze heeft reeds 20 jaren ervaring en zal graag al uw vragen beantwoorden.

 

Pascale Bleyen is met ruim 15 jaar ervaring een door de wol geverfde professional in de communicatiebusiness. Ze behaalde een Master Vertaler-Tolk, een Graduaat in Marketing en sloot af met eenPostgraduaat in Bedrijfsbeheer en Communicatie. Ze deed 4 jaar journalistiek ( o.a. voor VTM, ATV, Gazet van Antwerpen, EOS, Elle, Feeling, Touring..) en daarna MarCom Manager voor de Business Market bij Belgacom, MarCom Manager bij MCI WorldCom en Directeur Interne Communicatie bij Proximus. Specialisaties: communicatiestrategie en plannen, change communication, employee en customer magazines, corporate inter- en intranets, diversiteit, cpoywriting. Ze werkt vlot in 4 talen. No-nonsense en hands-on filosofie.

 

 Tenslotte werken we samen met de groep CHANGE-S. Ze zijn door de jaren heen de top in re-styling zowel voor mannen als voor vrouwen.

Sil Goovaerts is  een kleur en stijl consulente.

Haar passie voor mode was al geprikkeld van toen ze jong was , en dit heeft ze doorgetrokken in haar studies en beroep. Ze werkt  dan ook als een professionele Styliste.

Ze is begonnen met het ontwerpen en creëren van een eigen collectie. In Vietnam heeft ze meegewerkt om de Belgische normen binnen de mode te bepalen bij de fabrikant. Daarna heeft ze ook  meegewerkt aan een mode magazine.

Toch wou ze een andere richting uit, iets meer persoonlijker  binnen de mode wereld, zo is ze bij Change-s terecht gekomen dat ze ondertussen overgenomen heeft. En nu werkt ze ook samen met Different.

Zie ook op www.differentgroup.eu en neem een kijkje bij onze open trainingen

Wat vinden we na jarenlang onderzoek?

Een kijkje in ons referentiebestand. ( 105 000 mensen)

 

Werknemers zijn meestal bereid om veel en intensief te werken. Wij deden stressonderzoek bij meer dan 105000 mensen. Leuke collega’s die hun werk goed willen en kunnen doen, dat vinden we nog altijd het belangrijkste op het werk. Daarna volgen de feedback van de direct leidinggevenden. Werknemers vinden voldoende afwisseling en de afstand naar het werk ook erg belangrijk. Files worden aanzien als een grote plaag. En een goede sfeer op het werk, werkzekerheid en voldoende tijd voor privé zaken zijn de beste buffers tegen stress.  Lees meer.

Bore-out

Bore-out. Op sommige werkplaatsen krijgen de medewerkers te weinig zinvol werk of moeten ze werken onder een strikt toezicht. Alhoewel deze mensen niet overbelast zijn op het werk kunnen ze toch vermoeid en lusteloos geraken. Bore-out werd zeer recent door de Zwitserse wetenschappers Werder en Rohin beschreven. Deze auteurs menen dat vijftien procent van de kantoorwerkers bedreigd zijn door bore-out. Want stress is een statussymbool, soms moet je dat wat hebben en wat meer is, je moet het ook kunnen hanteren. Dat beschouwt men in sommige omstandigheden als een basisvaardigheid om de job te mogen en kunnen doen. Maar volgens bovengenoemde auteurs vervelen 15% van de werknemers zich op het werk.
Ze zijn “onderbelast” want ze hebben een werk dat niet voldoende afwisselend of uitdagend is ( bron Barbara Peirs, in het VDAB e-zine). Het taboe rond deze toestand moet groot zijn. Mensen zwijgen natuurlijk want ze willen niet graag als leegloper beschouwd worden.
Maar stress ontstaat als je het gevoel hebt dat er een onevenwicht bestaat tussen de eisen die je baas stelt en je vaardigheden. Er kan teveel van je gevraagd worden, maar evengoed te weinig. Ook mensen die op het werk niet voldoende uitdagingen ervaren moeten op het werk zijn en komen ’s avonds uitgeput thuis. Dus ook hier geldt, zoals altijd wanneer belasting en vaardigheden niet in evenwicht zijn: bespreek dit met je chef of kijk uit naar zinvol werk.

Office Stress

Denktechnieken

denktechnieken

Informatiestress gaat samen met onmacht, verwarring, woede, angst, een verminderd zelfbeeld en allerhande lichamelijke pijnklachten. Ook de werkefficiëntie en de sociale relaties gaan achteruit. Net als bij stress is de enorme hoeveelheid informatie te vergelijken met ruis op de achtergrond. In Amerika zijn er zeer veel families waar de TV de ganse dag op staat. Van het ene naar het andere praatprogramma. Maar die ruis van de programma’s die op de achtergrond meedraaien veroorzaakt een stijging van adrenaline en cortisone, de gekende stresshormonen.
Enkele tips kunnen hier helpen. Ga eens na of de informatie die je krijgt belangrijk is, of je niet echt verdrinkt in de informatie en of je geen tijd tekort komt. Indien dat wel zo is kun je misschien eens het volgende in de gaten houden:

1. Wat vandaag waar is, is morgen wellicht verouderd
2. Je hoeft niet alles te weten 
3. En denk eraan, teveel informatie vergaren veroorzaakt informatiestress
   Uw hersenen voelen wel aan wat relevant is, je hoeft echt niet alles te weten om een keuze te maken
4. Als kiezen een probleem wordt, raadpleeg een therapeut

Bezoek de website voor meer info

Information fatigue syndrome

Het information fatigue syndrome

We worden overspoeld met informatie. Op TV zijn allerhande zenders die ons vertellen wat we moeten doen om gezond te blijven, wat we dan moeten eten, hoe we moeten ademen en ontspannen, hoe we een moeilijke boodschap moeten overbrengen. Reclamemensen zijn wanhopig bezig te proberen onze aandacht te winnen. We beschikken over allerhande gadgets om “op de hoogte te blijven” en heel wat mensen voelen zich geroepen om weer een nieuwe boodschap op ons af te sturen. Naast al het goede wat het 3w-tijdperk ons gebracht heeft zijn er tal van nadelen waar we geen raad mee weten. En dan bedoel ik niet het soort nadelen dat ons door Sandra Bullock in de film ‘het web’ wordt vertoond. Daar zien we hoe men langzaam een mens zijn identiteit kan wegnemen via het web.

Maar we zien ook de aan het net verslaafde Bullock die voortdurend bezig is met haar laptop, snel online een pizza bestelt en haar familie en sociaal netwerk verwaarloost. Ze heeft een soort cyberverslaving en een sociaal netwerk van gelijkgezinden.

Ik heb het hier eerder over informatiestress. Triljoenen e-mails worden elke dag verstuurd. Al die prikkels komen onze hersenen binnen en gaan er zo ook weer uit. Samen met de gegevens die we liever hadden onthouden. Gelukkig is er het proces van de selectieve waarneming. Onze hersenen filteren alle prikkels en houden enkel rekening met die dingen waar we net mee bezig zijn. Maar sommige mensen worden erg gestresseerd en moe door deze hoeveelheden informatie. En ze weten niet hoe al die info moeten bewaren. Gelukkig, daar bestaan dan weer cursussen voor. Je kunt leren snellezen en jouw tijd optimaal beheren en je kunt leren wat je kan weggooien en wat niet. Maar toch is het allemaal vermoeiend. 80% van de aangeboden informatie is volkomen zinloos en veroorzaakt hoofdpijn, spierpijn, hartklachten, emotionele labiliteit en vergeetachtigheid. Er is maar een middel, selecteer en wees bewust dat je maximaal 20% informatie echt eens kunt gebruiken. Dr. Lewis bedacht de term information fatigue syndrome in 1996. Hij had gezien dat heel wat mensen letterlijk gebukt gingen onder de stortvloed van gegevens. Veel sms’en en e-mailen veroorzaakt hypertensie en verminderde concentratie. Sommige mensen kunnen geen blad meer lezen in een boek maar stapelen toch angstig hun huis vol met boeken en tijdschriften want je weet nooit, het kan wel eens van pas komen. Ons  brein is verward, ons analytisch vermogen neemt af en vooral onze sociale relaties worden slechter want we zijn voortdurend in de weer met sms’jes, Google en e-mails en letten minder en minder op de mensen die ons dierbaar zijn. Ik maak het zelf regelmatig mee, je hebt een goed gesprek met een collega of vriend en dan gaat dat kleine apparaatje, de mobiele telefoon. Plots wordt de gezelligheid doorbroken en is jouw gesprekspartner in de weer met de beller. Ik ken zelfs mensen die een dag gezocht hebben naar de juiste beltoon. Informatie over hoe we geïnformeerd wensen te worden. En plots ontstaat zoiets als informatiestress. Vooral mensen die niet meer kunnen beslissen omdat de hoeveelheid informatie over een product, een reis etc. zo groot is dat ze in een soort continue angst leven. Je weet maar nooit, misschien nemen ze wel de verkeerde beslissing omdat ze niet alle informatie hadden.

Informatiestress gaat samen met onmacht, verwarring, woede, angst, een verminderd zelfbeeld en allerhande lichamelijke pijnklachten. Ook de werkefficiëntie en de sociale relaties gaan achteruit. Net als bij stress is de enorme hoeveelheid informatie te vergelijken met ruis op de achtergrond. In Amerika zijn er zeer veel families waar de TV de ganse dag op staat. Van het ene naar het andere praatprogramma. Maar die ruis van de programma’s die op de achtergrond meedraaien veroorzaakt een stijging van adrenaline en cortisone, de gekende stresshormonen.

Enkele tips kunnen hier helpen. Ga eens na of de informatie die je krijgt belangrijk is, of je niet echt verdrinkt in de informatie en of je geen tijd tekort komt. Indien dat wel zo is kun je misschien eens het volgende in de gaten houden:

-         Wat vandaag waar is, is morgen wellicht verouderd

-         Je hoeft niet alles te weten

-         En denk eraan, teveel informatie vergaren veroorzaakt informatiestress

-         Uw hersenen voelen wel aan wat relevant is, je hoeft echt niet alles te weten om een keuze te maken

-         Als kiezen een probleem wordt, raadpleeg een therapeut

-         Las eens een informatiepauze in, een periode waarin je niet naar het nieuws kijkt en geen kranten
           leest. Je zult het voelen, je wordt fit en opgewekt in die periode.

-         Las zeker een informatiestop in voor het nemen van belangrijke beslissingen. Laat uw hersenen ook 
           wat werken en niet de reclamejongens

-         Let goed op de kwaliteit van uw sociale relaties

-         Ben je vatbaar voor suggestie, let dan dubbel op

-         Hou uw telefoongesprekken in de gaten. Als de muziekjes en wachttijden te lang duren, dan zul je
           wellicht niet goed gediend worden als je op zoek bent naar informatie.

-         Let op uw tijd. Plan elke week de hoeveelheid tijd die je wilt besteden aan het verwerken van
           informatie.

-         Er zijn echt wel programma’s op TV die je niet MOET zien.

-         Hou vergaderingen zo kort mogelijk.

-         Denk eraan wanneer je TV kijkt: als er een onderbreking van een programma komt, dan is dat om u 
           te infecteren met onnodige reclame en informatie.

-         Zet zo veel mogelijk de Tv-recorder af. Uw hersenen weten onbewust dat er nog veel informatie niet
           is doorgenomen.

-         Gooi snel dingen weg want voor je het weet heb je dezelfde informatie opnieuw in de mailbox of
           postbus.

-         Ontwikkel een leuke hobby. Dan kom je tenminste in die hobbytijd niet in de verleiding om je nog
           beter te informeren en misschien leer je zo enkele interessante mensen kennen.

-         Beschouw de informatiegadgets, inclusief het draagbaar telefoontje, niet als statussymbolen.

-         Doe niet mee aan een hype, het waait wellicht toch weer over. Heb je ook in de rij gestaan om de
           allerlaatste nieuwe draagbare telefoon te kunnen kopen?

-         En het allerbelangrijkste: denk steeds aan Pareto en aan de massa’s onnodige informatie. Slechts 20%
           doet er echt toe.

-         Als dit artikel niet nuttig is voor u, gooi het dan direct weg!

Meer weten? Klik op: http://www.stressmanagement.be/luc_swinnen-nieuws.asp?RubriekId=32

OPROEP: Heb jij ook last van information overload, laat het ons weten. Wij zijn erg geïnteresseerd in uw klachten, in de aard van de informatie en hoe je daar mee omgaat. Alvast bedankt.

Stress op het werk kan gevaarlijk zijn.

Neem stress op het werk serieus als uw leven u lief is.

 

 

 

Overwork can kill

De term workaholic werd uitgevonden door de Amerikaanse schrijver Wayne Oats. Hij voelde zich verslaafd aan zijn werk, zoals anderen verslaafd zijn aan alcohol, wat hij vertelt in zijn autobiografie “Bekentenissen van een workaholic”. De term is in de Verenigde Staten aangeslagen en is nu gemeengoed geworden. Ook in België zijn er waarschijnlijk meer workaholics dan men denkt… Men kan ze herkennen aan hun blackberry’s, laptops en draagbare telefoons die overal mee worden gesleept. Het is belangrijk te weten of men het slachtoffer is van de werkdruk die door het bedrijf wordt uitgeoefend of eerder het slachtoffer van  zichzelf. Wellicht speelt het bedrijf een belangrijke rol bij het ontstaan van een gedrag van de workaholic. Maar veel werken hoeft niet noodzakelijk een verslaving te zijn. Zolang er maar een evenwicht is tussen beroepsleven en het gezin- en sociale leven. Men spreekt pas van een workaholic wanneer iemand al zijn energie in één activiteit steekt: het werk. Psychiaters spreken dan van een verslaving, een obsessie of zelfs van een angstsyndroom. Het werk is dan een uitdaging die een hevige maar kortdurige bevrediging geeft. Na een zekere tijd hebben deze verslaafden angst voor het weekend en de vakantie. Het is alsof men van een verslaafde zijn product afneemt. Net als alcohol- of drugsverslaafden vertonen ze dervingverschijnselen en een hevige angst. En een ondragelijke stress. Het is dus van belang dat de relatie met het werk wordt veranderd.

We weten het al jaren, de stress die gepaard gaat met vele uren overwerk kan nefaste gevolgen hebben. Japanners kennen dit fenomeen al onder de naam Karoshi. In 2002 presteerden 20% van de Japanse mannen meer dan 80 overuren per maand. Het waren vooral dertigers. Men denkt dat dit   143 doden kostte.

Maar ook bij ons verschijnen meer en meer studies die aantonen dat overwerken de gezondheid schaadt. Te veel werken heeft allerlei nare gevolgen zoals slechte prestaties. Alhoewel men vele uren bezig is presteren deze overwerkers minder dan hun collega’s die normale uren kloppen. The national sleep foundation toonde onlangs aan dat dat late werkers overdag minder presteren en een gevaar vormen op de weg. Ze veroorzaken meer ongevallen en vallen meer in slaap achter het stuur. Vele kenniswerkers nemen werk mee naar huis of werken in het weekend. Ze verwaarlozen hun sociale relaties en hun kinderen en lijden aan slaaptekort en zijn verslaafd aan hun werk en de attributen die erbij horen. je kent ze wel, de mensen die op hun vakantiewerk arriveren met de laptop al klaar om te werken  en de blackberry in de hand. Ze liegen tegen hun dierbaren dat ze te moe zijn om mee te doen aan de vakantieactiviteiten. Wanneer dan iedereen weg is kunnen ze weer lekker werken. Een verslaving aan werk is even erg als een verslaving aan drugs. Workaholics veronen een aantal kenmerken. Lees ze hier.

Stress en slapen

 Sporten en beter slapen

Mensen die beginnen met lopen geven over het algemeen zeer snel een verbetering aan van hun slaapkwaliteit. Wanneer ze een half uur trainen slapen ze over het algemeen 30 minuten meer en daalt de inslaaptijd. Ook worden ze minder wakker tijdens de nacht. En wat meer is, overdag piekeren ze minder en voelen ze zich fitter. Wetenschappelijke studies tonen aan dat ook bij goede slapers nog winst kan geboekt worden. Wellicht komen deze effecten door een vermindering van het algemeen stressniveau. Het effect is meetbaar wanneer de inspanning niet te zwaar was en een drietal uren voor het slapen gaan gebeurt. Uiteraard moet men zijn conditie stilaan opbouwen. Mensen die niet gewoon zijn te sporten gaan best even naar de dokter voor ze eraan beginnen. We wisten het al, sport werkt stressreducerend, maar nu hebben Belgische onderzoekers van de VUB dit nog eens mooi aangetoond.

Luc Swinnen