Nogmaals de kosten van stress

september 5, 2009

In 15 Europese lidstaten werden telkens 1000 werknemers ondervraagd over de
kwaliteit van de arbeidsomstandigheden.
Volgende problemen kwamen frequent voor:

Rugklachten 30%
Stress 28%
Overbelastingsletsels armen of benen  17%
Repetitief werk ( RSI-klachten)   37%
Monotone taken     45%

Uit de resultaten blijkt een duidelijk oorzakelijk verband te bestaan tussen het klachtenpatroon, stress en de kortcyclische arbeid. Dit zijn Europese cijfers. In België en Nederland zijn er spijtig genoeg weinig cijfers bekend. We hebben zelf een databank met meer dan 40 000 onderzochte personen.

We deden een raming van de kostprijs van het absenteïsme ten gevolge van stress. Afgezien van het gewaarborgde loon wordt deze kost geraamd tot 1 miljard Euro per jaar in België (Swinnen, Stress en Absenteïsme, in “ De Kleur van Stress “).

Bedrijven alleen kunnen deze problemen niet aan. Er zal ook aan individueel stressmanagement gedaan moeten worden en dan vooral aan denken aanpakken. Klik hier.


De kosten van stress

september 4, 2009

Wat kost stress?

Stress heeft een belangrijke impact op het organisatiegebeuren. Stressklachten kunnen leiden tot sociale conflicten in de onderneming. Stress is niet alleen belangrijk vanuit het oogpunt van het individu als werknemer of vanuit de organisatie, het is ook een algemeen maatschappelijk vraagstuk. Een wet moet de risico-analyse in  bedrijven bevorderen. Deze risico-analyse omvat  ook de stressproblematiek en de mentale belasting. Een doelgerichte aanpak en preventie wordt gestimuleerd.
De kost van stress kan enorm oplopen voor de bedrijven. Men merkt ook op dat moderne en flexibele bedrijven behoefte hebben aan de meer sensibele en stressgevoelige medewerkers omwille van hun meerwaarde in welbepaalde situaties. Er ontstaat dan behoefte om aan technieken om deze stressgevoelige medewerkers beter te leren omgaan met spanningen.
In een aantal gevallen leidt stress tot vrij langdurige ziekte en absenteïsme. De betrokkene zelf torst hier in eerste instantie de zwaarste lasten in de vorm van menselijk leed, loonderving en medische kosten. Onzekerheid over de toekomst en het moeilijk hanteerbare klachtenpatroon van de gestresseerde met angst, slapeloosheid en soms zelfs depressie wegen ongetwijfeld ook op de gezinsleden. Stress verbergt zich dikwijls in een onherkenbaar klachtenpatroon en gaat sluipend te werk over een periode van jaren. Klachten zoals rugpijn, hartkloppingen, vergeetachtigheid, interesseverlies of slaapstoornissen kunnen gewoon betekenen dat een persoon onder stress staat.
 
Stress bezwaart echter ook de bedrijven. Behalve organisatorische problemen te wijten aan absenteïsme, zijn er directe financiële kosten, zoals de tegemoetkoming in het gewaarborgd loon en gebrek aan efficiëntie en disfunctioneren van de gestresseerde. Doordat gestresseerde werknemers ondermaats renderen zijn bedrijven verplicht een dure overcapaciteit te onderhouden en meer personen in dienst te nemen. Werknemers die onder stress bezwijken zijn slechts het topje van de ijsberg van het productiviteitsverlies. Ze vormen al lang een belangrijke kost vooraleer ze ziek worden. Dit laatste fenomeen noemt men presenteïsme.

Tenslotte draagt ook de gemeenschap bij in de kosten van stress in de vorm van uitkeringen en uitgaven voor gezondheidszorgen.

In Nederland verdubbelde in 20 jaar tijd de verzuimduur wegens psychische ziekten en stress van gemiddeld anderhalve maand tot ruim twee en een halve maand (Schröer, 1993). De gegevens suggereren dat er niet zozeer een toename is van het aantal gevallen van overspanning, maar wel een verlenging van de duur van de aandoening, een langere behandelingsduur en een afname van de kans op reïntegratie in de werkomgeving.

 Voor België ontbreekt het meest rudimentaire cijfermateriaal. We deden een raming van de kostprijs van het absenteïsme ten gevolge van stress. Afgezien van het gewaarborgd loon wordt deze kost geraamd 1 miljard euro per jaar (Swinnen, Moors en Govaert, Stress en Absenteïsme, 1994).

 

 

Rang

 Stoornis  

%

         (1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

(11)

(12)

(13)

(14)

(15)

(16

 

 Stoornissen van het bewegingsapparaatOngevallenInfectieziektenStress

Gynaecologie en urologie

Heelkundig ingrijpen

Psychiatrische aandoeningen

Ziekten van hart en bloedvaten

Ziekten van het spijsverteringsapparaat

Kanker

Neurologische afwijkingen

Ziekten van de ademhalingswegen

Verslavingsproblemen

Hormonale stoornissen

Afwijkingen van de zintuigen

Huidziekten

        27,58

27,58

16,95

15,56

10,31

  6,64

 6,56

 5,23

 3,36

 3,28

 1,95

 1,80

 1,41

 1,33

 1.25

 0,39

 0,39

 

Tabel : De procentuele verdeling van de diagnosecategorieën die oorzaak zijn van langdurige werkonbekwaamheid bij een steekproef van 1280 patiënten

De stoornissen van het bewegingsapparaat vormen de belangrijkste oorzaak van het ziekteverzuim (27,58 %). Die categorie omvat reumatische aandoeningen, artrose, jicht, discushernia, mechanische klachten van de wervelzuil, nek- en lage rugpijn. Bij de diagnose van lage rugpijn is het moeilijk een onderscheid te maken tussen rugpijn veroorzaakt door echte fysieke afwijkingen en meer functionele hinder veroorzaakt door spanning en stress. Wij hebben echter bij twijfel steeds weer het strengste criterium gehanteerd en die gevallen ondergebracht bij de categorie rugklachten.

De tweede belangrijkste oorzaak zijn de ongevallen (16,95 %): werkongevallen, verkeersongevallen, privé-ongevallen, sportongevallen…

Verslavingsproblemen maken 1,33 % van de gevallen uit. Het gaat om alcohol, drugs en medicatie.

 
De ander diagnosecategorieën vergen minder toelichting. Het zijn infectie-ziekten (11,56%),  gynaecologie en urologie (6,64 %), heelkundige ingrepen (6,56 %), ziekten van hart en bloedvaten (3,36 %), ziekten van het spijsverteringsapparaat (3,28 %), kanker (1,95 %), neurologische afwijkingen (bv. epilepsie) (1,8 %), ziekten van de ademhalingswegen (1,41 %), hormonale stoornissen (1,25 %), afwijkingen van de zintuigen (0,39 %) en huidziekten (0,39%).

Onder psychiatrische aandoeningen (5,23 %) rangschikken we aandoeningen als schizofrenie, manisch-depressieve psychose, endogene depressie.

De zuivere stresscategorie (15,31 %) komt op de vierde plaats als oorzaak van arbeidsongeschiktheid.
We noemen ze de “zuivere stressgevallen” omdat er geen andere structurele stoornissen gevonden konden worden. We hebben ons in deze studie vooral op die zuivere stress toegespitst om zeker de getallen niet te overdrijven.
Het is dus zonder meer duidelijk dat psychosomatische stressklachten een belangrijk probleem zijn en veel lijden veroorzaken.

Wij weten dat stress vaak in nog veel andere ziektebeelden ( maagzweer, astma, migraine) een rol speelt, doch wij hebben ze niet tot de stressgroep gerekend. Naast de zuivere stress moeten we aannemen dat stress ook nog  serieus meespeelt in 25% andere aandoeningen. Globaal genomen dus in 1/3 van de ziektegevallen.
In België zijn geen verdere statistieken bekend. De kostprijs van die stress moet alleen al wat de vergoedingen voor arbeidsongeschiktheid betreft, meer dan 11 miljard per jaar belopen enkel voor de zuivere stress. Wanneer we ook mengvormen meenemen in de raming, moet dit getal oplopen tot meer dan 1 miljard euro per jaar.
Dit getal geeft enkel de kost weer van vergoedingen wegens ziekten die meer dan een maand duren. Het gewaarborgd loon dat door de werkgever betaald wordt is niet inbegrepen. We hebben geen getallen over de kost van de gezondheidszorgen en de medicijnen ten gevolge van stress.

Als stress tot die vrij zware klachten leidt, verloopt het herstel erg traag. Gemiddeld kunnen de betrokkenen pas na 100 kalenderdagen opnieuw gaan werken.

 Gestresseerde medewerkers verliezen hun motivatie om te werken. Men schat op basis van onderzoek in 2006, voor Nederland, dat dit 15 miljard euro per jaar kost aan de bedrijfswereld. Dit heeft te maken met absenteïsme ten gevolge van stress, presenteïsme en stress op het werk. Presenteïsme betekent dat men aanwezig is op het werk maar niet gemotiveerd en in flow ten gevolge van stress. Daardoor is men niet efficiënt.

Onderzoek in Nederland in 2004-2006 toont aan dat:  

• Een organisatie met honderd medewerkers, met 25% presenteïsme, heeft minimaal 2,5 miljoen euro per jaar schade (NRC).

• 60 tot 80% van alle ziekteverzuim heeft niets te maken met ziekte, maar met demotivatie, gebrek aan plezier en engagement, met andere woorden met stress, burn-out en bore-out (NRC).

• Medewerkers geven aan dat 10 tot 15% van hun capaciteit onbenut blijft (NRC). Ze besteden veel tijd aan roddelen met collega’s, koffie drinken, ruzie maken…Met andere woorden, een aantal zijn op weg naar  bore-out. Hier moet de medewerker leren communiceren met de chef, maar dit is zeer moeilijk. Kan men zeggen dat men zich verveelt zonder zijn job te riskeren? En de chef moet op zijn beurt deze mensen leren herkennen, meer verantwoordelijkheid geven, meer delegeren en zo weinig mogelijk routineklussen laten opknappen. Met andere woorden, iedereen moet zijn capaciteiten optimaal kunnen benutten. Men mag mensen niet overbelasten, maar ook niet onderbelasten. De return zal groot zijn als men dit goed in de gaten houdt.

• De maatschappelijke kosten veroorzaakt door stress en over of onderbelasting, worden op 4,7 miljard euro per jaar geschat.

• De kosten van ziekteverzuim door stress lopen op tot op 3 tot 6 miljard euro (PWnet);

• Presenteïsme  kost Nederland ongeveer 7 miljard euro per jaar (SHL);

• Een manager heeft 30% van zijn kostbare  tijd nodig voor het oplossen van conflicten op het werk.

•  Pesten op het werk en geweld zou tot 100 000 ziektemeldingen veroorzaken per jaar.

• 10% van alle functioneringsgesprekken gaan over stress en conflicten op het werk

 

Copyright Different BVBA


Kun je alleen zijn?

september 3, 2009

De meeste mensen kunnen niet alleen zijn en wanneer de toestand lang aanhoudt beginnen ze zich als zonderling te gedragen.

We onderscheiden verschillende behoeften:

- de solist. Dit is iemand die moeilijk anderen vertrouwt en zich dus gemakkelijk afzondert. Deze mensen kunnen 
  ook niet alleen zijn maar hebben in elk geval veel tijd nodig voor zichzelf. Tijd en ruimte. En ze houden ook niet
  van teveel commitment. Dus vraag hen dat dan ook niet of ze haken af. Ze betrouwen dat niet. Op verlof, plan
  tijd die ze alleen kunnen doorbrengen en bezoek eens een museum of andere bezienswaardigheid alleen. 
  Wanneer je samen in de wagen rijdt, praat niet altijd en zet de radio niet te luid. Oefen geen druk uit en hou er
  rekening mee dat een gewone vraag door deze mensen als een soort pushen kan worden beschouwd. Wijs
  erop dat ze in stilte een boek kunnen lezen of de dingen overdenken, ook als je erbij bent. Deze mensen zijn
   vaak eenzaam en voelen dat wel als een gemis aan. Je moet ze goed kennen om er mee om te gaan.

- de sexist. Deze naam wordt gegeven aan mensen die graag een één op één contact hebben. Ze hebben veel
  oogcontact en raken je wel eens aan. Maar wanneer je aandacht eens naar iemand anders gaat, dan voelen ze
  zich verstoten en ongelukkig. Ze zijn zeer loyaal aan hun partner, een leven lang. Hij of zij heeft veel intimiteit
  nodig en heeft enkele trouwe vrienden. Andere mensen zijn wel belangrijk, maar ook tijd en ruimte voor henzelf.

-  de teamoverlever. Dit is iemand die zoveel mogelijk in grote groepen wil leven. Samen zijn we sterk, denkt hij of
   zij. Deze mensen hebben vele vrienden. En ze houden van netwerken. Hier zijn andere mensen van    
    levensbelang. Veel mensen.

Ik heb al relaties weten kapot gaan tussen een solist en een teamoverlever. Ze begrijpen mekaar niet. Je moet je proberen trainen in alleen zijn. Dan kan je met iedereen omgaan en je goed voelen. Dan kan je je openstellen. Dan kan je contact hebben met iedereen. Dus ken jezelf. Ik zie veel relaties breken omdat  het inzicht in deze drie types er niet is. Je kunt toch niet je hele leven treuren.

Meer weten? Klik hier.


Kroniek van een verloren generatie

november 30, 2008

Kroniek van een verloren generatie 

Men kijkt te weinig naar de mensen met jarenlange ervaring. Zo blijft een enorm arbeidspotentieel onbenut. Veel oudere werknemers willen graag doorwerken. Ze beschikken dikwijls over uitstekende vaardigheden. Uit ons stressonderzoek zien we dat een groot deel van deze ervaren generatie zich fit voelt en vooral geschikt is voor modern kenniswerk. Dit is werk waar vooral naar de output gekeken wordt en waar men minder kijkt naar begin- en einduur. De uitzendorganisatie Oudstanding heeft dit samen met TNO onderzocht bij meer dan 1.700 Nederlanders van 45 jaar en ouder. Doorwerken na het pensioen voegt waarde toe aan het leven. En het is ook financieel aantrekkelijk. Deze doelgroep beschikt over veel ervaring en competenties om te werken in de zakelijke dienstverlening (40%), communicatie (28%), publieke sector (23%) onderwijs, techniek en welzijn (19%). Dit zijn allemaal groeisectoren en er is een enorm arbeidspotentieel voorhanden. De problemen om door te werken lijken vooral te zitten in de categorie 45-60 jaar. Kalenderleeftijd, te duur of overgekwalificeerd zijn dan de redenen om deze mensen af te wijzen bij sollicitaties. Probleem is dat deze mensen op gezondheidsvlak de meeste klachten hebben. En ook psychisch. Dus daar is coaching en begeleiding zeker nodig. Ze zijn de routine beu, staan dikwijls alleen want de kinderen zijn de deur uit en ze willen zinvol werk. En de manager of de directe chef heeft onvoldoende neiging om juist aan deze groep zinvol werk te delegeren. We zien daardoor juist in deze groep het meest bore-out. We weten dat deze kwaal erger inwerkt dan burn-out.  Dus als de regering haar plannen waar wil maken met het generatiepact, dan moet men maatregelen nemen bij de groep vanaf 45 jaar. Daar liggen de problemen en de oplossingen zijn in ruime mate voorhanden.


Wat vinden we na jarenlang onderzoek?

november 6, 2008

Een kijkje in ons referentiebestand. ( 105 000 mensen)

 

191518101Werknemers zijn meestal bereid om veel en intensief te werken. Wij deden stressonderzoek bij meer dan 105000 mensen. Leuke collega’s die hun werk goed willen en kunnen doen, dat vinden we nog altijd het belangrijkste op het werk. Daarna volgen de feedback van de direct leidinggevenden. Werknemers vinden voldoende afwisseling en de afstand naar het werk ook erg belangrijk. Files worden aanzien als een grote plaag. En een goede sfeer op het werk, werkzekerheid en voldoende tijd voor privé zaken zijn de beste buffers tegen stress.  Lees meer.


Information fatigue syndrome

augustus 27, 2008

Het information fatigue syndrome

We worden overspoeld met informatie. Op TV zijn allerhande zenders die ons vertellen wat we moeten doen om gezond te blijven, wat we dan moeten eten, hoe we moeten ademen en ontspannen, hoe we een moeilijke boodschap moeten overbrengen. Reclamemensen zijn wanhopig bezig te proberen onze aandacht te winnen. We beschikken over allerhande gadgets om “op de hoogte te blijven” en heel wat mensen voelen zich geroepen om weer een nieuwe boodschap op ons af te sturen. Naast al het goede wat het 3w-tijdperk ons gebracht heeft zijn er tal van nadelen waar we geen raad mee weten. En dan bedoel ik niet het soort nadelen dat ons door Sandra Bullock in de film ‘het web’ wordt vertoond. Daar zien we hoe men langzaam een mens zijn identiteit kan wegnemen via het web.

Maar we zien ook de aan het net verslaafde Bullock die voortdurend bezig is met haar laptop, snel online een pizza bestelt en haar familie en sociaal netwerk verwaarloost. Ze heeft een soort cyberverslaving en een sociaal netwerk van gelijkgezinden.

Ik heb het hier eerder over informatiestress. Triljoenen e-mails worden elke dag verstuurd. Al die prikkels komen onze hersenen binnen en gaan er zo ook weer uit. Samen met de gegevens die we liever hadden onthouden. Gelukkig is er het proces van de selectieve waarneming. Onze hersenen filteren alle prikkels en houden enkel rekening met die dingen waar we net mee bezig zijn. Maar sommige mensen worden erg gestresseerd en moe door deze hoeveelheden informatie. En ze weten niet hoe al die info moeten bewaren. Gelukkig, daar bestaan dan weer cursussen voor. Je kunt leren snellezen en jouw tijd optimaal beheren en je kunt leren wat je kan weggooien en wat niet. Maar toch is het allemaal vermoeiend. 80% van de aangeboden informatie is volkomen zinloos en veroorzaakt hoofdpijn, spierpijn, hartklachten, emotionele labiliteit en vergeetachtigheid. Er is maar een middel, selecteer en wees bewust dat je maximaal 20% informatie echt eens kunt gebruiken. Dr. Lewis bedacht de term information fatigue syndrome in 1996. Hij had gezien dat heel wat mensen letterlijk gebukt gingen onder de stortvloed van gegevens. Veel sms’en en e-mailen veroorzaakt hypertensie en verminderde concentratie. Sommige mensen kunnen geen blad meer lezen in een boek maar stapelen toch angstig hun huis vol met boeken en tijdschriften want je weet nooit, het kan wel eens van pas komen. Ons  brein is verward, ons analytisch vermogen neemt af en vooral onze sociale relaties worden slechter want we zijn voortdurend in de weer met sms’jes, Google en e-mails en letten minder en minder op de mensen die ons dierbaar zijn. Ik maak het zelf regelmatig mee, je hebt een goed gesprek met een collega of vriend en dan gaat dat kleine apparaatje, de mobiele telefoon. Plots wordt de gezelligheid doorbroken en is jouw gesprekspartner in de weer met de beller. Ik ken zelfs mensen die een dag gezocht hebben naar de juiste beltoon. Informatie over hoe we geïnformeerd wensen te worden. En plots ontstaat zoiets als informatiestress. Vooral mensen die niet meer kunnen beslissen omdat de hoeveelheid informatie over een product, een reis etc. zo groot is dat ze in een soort continue angst leven. Je weet maar nooit, misschien nemen ze wel de verkeerde beslissing omdat ze niet alle informatie hadden.

Informatiestress gaat samen met onmacht, verwarring, woede, angst, een verminderd zelfbeeld en allerhande lichamelijke pijnklachten. Ook de werkefficiëntie en de sociale relaties gaan achteruit. Net als bij stress is de enorme hoeveelheid informatie te vergelijken met ruis op de achtergrond. In Amerika zijn er zeer veel families waar de TV de ganse dag op staat. Van het ene naar het andere praatprogramma. Maar die ruis van de programma’s die op de achtergrond meedraaien veroorzaakt een stijging van adrenaline en cortisone, de gekende stresshormonen.

Enkele tips kunnen hier helpen. Ga eens na of de informatie die je krijgt belangrijk is, of je niet echt verdrinkt in de informatie en of je geen tijd tekort komt. Indien dat wel zo is kun je misschien eens het volgende in de gaten houden:

-         Wat vandaag waar is, is morgen wellicht verouderd

-         Je hoeft niet alles te weten

-         En denk eraan, teveel informatie vergaren veroorzaakt informatiestress

-         Uw hersenen voelen wel aan wat relevant is, je hoeft echt niet alles te weten om een keuze te maken

-         Als kiezen een probleem wordt, raadpleeg een therapeut

-         Las eens een informatiepauze in, een periode waarin je niet naar het nieuws kijkt en geen kranten
           leest. Je zult het voelen, je wordt fit en opgewekt in die periode.

-         Las zeker een informatiestop in voor het nemen van belangrijke beslissingen. Laat uw hersenen ook 
           wat werken en niet de reclamejongens

-         Let goed op de kwaliteit van uw sociale relaties

-         Ben je vatbaar voor suggestie, let dan dubbel op

-         Hou uw telefoongesprekken in de gaten. Als de muziekjes en wachttijden te lang duren, dan zul je
           wellicht niet goed gediend worden als je op zoek bent naar informatie.

-         Let op uw tijd. Plan elke week de hoeveelheid tijd die je wilt besteden aan het verwerken van
           informatie.

-         Er zijn echt wel programma’s op TV die je niet MOET zien.

-         Hou vergaderingen zo kort mogelijk.

-         Denk eraan wanneer je TV kijkt: als er een onderbreking van een programma komt, dan is dat om u 
           te infecteren met onnodige reclame en informatie.

-         Zet zo veel mogelijk de Tv-recorder af. Uw hersenen weten onbewust dat er nog veel informatie niet
           is doorgenomen.

-         Gooi snel dingen weg want voor je het weet heb je dezelfde informatie opnieuw in de mailbox of
           postbus.

-         Ontwikkel een leuke hobby. Dan kom je tenminste in die hobbytijd niet in de verleiding om je nog
           beter te informeren en misschien leer je zo enkele interessante mensen kennen.

-         Beschouw de informatiegadgets, inclusief het draagbaar telefoontje, niet als statussymbolen.

-         Doe niet mee aan een hype, het waait wellicht toch weer over. Heb je ook in de rij gestaan om de
           allerlaatste nieuwe draagbare telefoon te kunnen kopen?

-         En het allerbelangrijkste: denk steeds aan Pareto en aan de massa’s onnodige informatie. Slechts 20%
           doet er echt toe.

-         Als dit artikel niet nuttig is voor u, gooi het dan direct weg!

Meer weten? Klik op: http://www.stressmanagement.be/luc_swinnen-nieuws.asp?RubriekId=32

OPROEP: Heb jij ook last van information overload, laat het ons weten. Wij zijn erg geïnteresseerd in uw klachten, in de aard van de informatie en hoe je daar mee omgaat. Alvast bedankt.


Stress op het werk kan gevaarlijk zijn.

juni 17, 2008

Neem stress op het werk serieus als uw leven u lief is.

 

 

 


Overwork can kill

maart 28, 2008

De term workaholic werd uitgevonden door de Amerikaanse schrijver Wayne Oats. Hij voelde zich verslaafd aan zijn werk, zoals anderen verslaafd zijn aan alcohol, wat hij vertelt in zijn autobiografie “Bekentenissen van een workaholic”. De term is in de Verenigde Staten aangeslagen en is nu gemeengoed geworden. Ook in België zijn er waarschijnlijk meer workaholics dan men denkt… Men kan ze herkennen aan hun blackberry’s, laptops en draagbare telefoons die overal mee worden gesleept. Het is belangrijk te weten of men het slachtoffer is van de werkdruk die door het bedrijf wordt uitgeoefend of eerder het slachtoffer van  zichzelf. Wellicht speelt het bedrijf een belangrijke rol bij het ontstaan van een gedrag van de workaholic. Maar veel werken hoeft niet noodzakelijk een verslaving te zijn. Zolang er maar een evenwicht is tussen beroepsleven en het gezin- en sociale leven. Men spreekt pas van een workaholic wanneer iemand al zijn energie in één activiteit steekt: het werk. Psychiaters spreken dan van een verslaving, een obsessie of zelfs van een angstsyndroom. Het werk is dan een uitdaging die een hevige maar kortdurige bevrediging geeft. Na een zekere tijd hebben deze verslaafden angst voor het weekend en de vakantie. Het is alsof men van een verslaafde zijn product afneemt. Net als alcohol- of drugsverslaafden vertonen ze dervingverschijnselen en een hevige angst. En een ondragelijke stress. Het is dus van belang dat de relatie met het werk wordt veranderd.

We weten het al jaren, de stress die gepaard gaat met vele uren overwerk kan nefaste gevolgen hebben. Japanners kennen dit fenomeen al onder de naam Karoshi. In 2002 presteerden 20% van de Japanse mannen meer dan 80 overuren per maand. Het waren vooral dertigers. Men denkt dat dit   143 doden kostte.

Maar ook bij ons verschijnen meer en meer studies die aantonen dat overwerken de gezondheid schaadt. Te veel werken heeft allerlei nare gevolgen zoals slechte prestaties. Alhoewel men vele uren bezig is presteren deze overwerkers minder dan hun collega’s die normale uren kloppen. The national sleep foundation toonde onlangs aan dat dat late werkers overdag minder presteren en een gevaar vormen op de weg. Ze veroorzaken meer ongevallen en vallen meer in slaap achter het stuur. Vele kenniswerkers nemen werk mee naar huis of werken in het weekend. Ze verwaarlozen hun sociale relaties en hun kinderen en lijden aan slaaptekort en zijn verslaafd aan hun werk en de attributen die erbij horen. je kent ze wel, de mensen die op hun vakantiewerk arriveren met de laptop al klaar om te werken  en de blackberry in de hand. Ze liegen tegen hun dierbaren dat ze te moe zijn om mee te doen aan de vakantieactiviteiten. Wanneer dan iedereen weg is kunnen ze weer lekker werken. Een verslaving aan werk is even erg als een verslaving aan drugs. Workaholics veronen een aantal kenmerken. Lees ze hier.


Stress en slapen

maart 28, 2008

 Sporten en beter slapen

Mensen die beginnen met lopen geven over het algemeen zeer snel een verbetering aan van hun slaapkwaliteit. Wanneer ze een half uur trainen slapen ze over het algemeen 30 minuten meer en daalt de inslaaptijd. Ook worden ze minder wakker tijdens de nacht. En wat meer is, overdag piekeren ze minder en voelen ze zich fitter. Wetenschappelijke studies tonen aan dat ook bij goede slapers nog winst kan geboekt worden. Wellicht komen deze effecten door een vermindering van het algemeen stressniveau. Het effect is meetbaar wanneer de inspanning niet te zwaar was en een drietal uren voor het slapen gaan gebeurt. Uiteraard moet men zijn conditie stilaan opbouwen. Mensen die niet gewoon zijn te sporten gaan best even naar de dokter voor ze eraan beginnen. We wisten het al, sport werkt stressreducerend, maar nu hebben Belgische onderzoekers van de VUB dit nog eens mooi aangetoond.

Luc Swinnen 


Opgeruimd staat netjes

maart 5, 2008

Opgeruimd gevoel

Einstein zei ooit: “Als een rommelig bureau wijst op rommel in je hoofd, waarop wijst een leeg bureau dan?” Misschien kon Einstein goed gedijen in chaos -hij was dan ook een genie, maar voor de meesten onder ons gaat dit niet op. Onze hersenen beschouwen wanorde als iets bedreigends. Gevolg: we voelen ons gestresseerd en angstig.Waarom maakt een rommelig bureau ons zenuwachtig en angstig? Om dit te begrijpen keren we best even terug naar de oertijd

Ten aanvalIn de oertijd was een onoverzichtelijke omgeving een levensbedreigende situatie. Die onoverzichtelijke omgeving zorgde er immers voor dat onze voorouders de vijand niet kon zien naderen. Op dat moment trad hun stressreflex automatisch in werking. De stresshormonen adrenaline en cortisol kwamen vrij, waardoor ze zich onrustig, angstig of agressief gingen voelen. Hun spieren spanden zich op en de bloeddruk steeg. Kortom: hun lichaam maakte zich klaar om te vechten of op de vlucht te slaan.Anno 2008 is onze hersenstam minder snel geëvolueerd dan onze leefwereld. Hierdoor beschouwt dit deel van de hersenen een onoverzichtelijke omgeving nog altijd als een bedreigende situatie. Vandaar dat wanorde ook vandaag nog een stressreactie bij ons losweekt met angst en onrust tot gevolg.

Fris hoofdTina (31) ondervond hoe stresserend rommel kan zijn. Ze vertelt: “Normaal is m’n bureau netjes, maar op een bepaald moment werd ik overspoeld door werk. Ik kon het tempo niet meer aan en er groeide een berg papieren op m’n bureau. Ik probeerde die stapel te negeren en me te focussen op mails en dagelijkse taken, maar die papieren herinnerden me constant aan m’n achterstand. Elke keer als ik ernaar keek, voelde ik me verlamd. De angst sloeg me om het hart omdat ik niet wist welke belangrijke zaken er allemaal tussenzaten.  Op een keer was ik vroeger op m’n werk en heb ik die stapel doorgespit. In geen tijd heb ik een boel weggegooid, dringende zaken in een mapje gestopt en de rest geklasseerd waar het thuishoorde. Ik voelde me opgelucht en rustig terwijl ik nog niet eens iets had uitgevoerd!” 

Het verhaal van Tina is herkenbaar. Rommel op je bureau zorgt voor rommel in je hoofd. Je moet zorgen dat die paperassen uit je gezichtsveld verdwijnen, anders blijven je hersenen alarm slaan. Je hoeft niet alles direct uit te voeren, maar je moet er wel een actie aan koppelen. Bijvoorbeeld ze in de juiste map steken of op je todo-lijstje plaatsen. Eigenlijk mag er maar één ding op je bureau liggen: datgene waaraan je op dat moment aan het werken bent.

Over todo-lijstjes gesproken: maak ze concreet genoeg. Vage plannen veroorzaken alleen maar meer stress en onrust. Schrijf bijvoorbeeld niet ‘vergadering voorbereiden’, maar noteer wanneer de vergadering plaatsvindt, waarover ze gaat en wat je precies moet voorbereiden. Oerhersenen verstaan geen vage plannen, ze verstaan enkel concrete acties.

Naast het vermijden van rommel, hebben we nog andere tips om je hoofd fris te houden.

·         Ga tijdens je middagpauze een half uur joggen of gewoon wandelen. Je hersenen maken dan endorfine aan, waardoor je een opgeruimd en goed gevoel krijgt. ·         Voer een goed gesprek met een collega. Ook dan maken je hersenen endorfine aan.

 ·         Werk niet terwijl je aan het eten bent. Swinnen: “Werk en rust moeten gescheiden zijn. Als je twee activiteiten gaat mengen, kan de stressreflex in werking treden. Ik ben dan ook totaal niet te vinden voor ontbijtvergaderingen of lunchvergaderingen. Het is zoals Boeddha zei: “Als ik eet dan eet ik, en als ik slaap dan slaap ik.”"  Luc Swinnen( Different)  ism Barbara Peirs( VDAB) Voor een fris hoofd en geen stress: klik hier