EAT THE FROG

Ken je het verhaal van de kikker?  Als je elke ochtend meteen na het opstaan zo’n vieze groene levende kikker eet, weet je dat het ergste wat je die dag kan overkomen al voorbij is.  ( Marc Twain) Dan heb je weinig te vrezen van uitstelgedrag .

Als je kunt kiezen: eet dan het minst lekkere gerecht eerst, of doe de moeilijkste taak eerst. Dan kan het alleen nog beter worden.

Je  kent het wel:  er zijn tientallen belangrijke zaken te doen maar allerlei minder belangrijke dingen lijken om jouw  aandacht te schreeuwen.

Taken uitstellen (procrastinatie) is een bijzonder goed gekend fenomeen. En één van de oorzaken van burn-out. Maar wist je dat er even vaak een drang bestaat om een opdracht onmiddellijk uit te voeren (precrastinatie)? Veel mensen  kiezen om zo snel mogelijk met een opgelegde taak te beginnen, zodat men de last vlug achter zich kan laten, ook al kost dat meer zweet en moeite. Men begint dan aan kleine taken en niet aan de dingen die er echt toe doen. Het vakblad Psychological Science liet een boeiend experiment uitvoeren. Een aantal studenten mochten kiezen: aan het begin van een parcours een emmer oppikken en die helemaal naar het einde brengen, of een emmer nemen die vlakbij het einde van het parcours stond. Toch kozen de meeste studenten de eerste optie en ze legden dus een langere weg af met de zware emmer.

Dat was precrastinatie. Men dacht niet na en wou zo snel mogelijk aan de slag. De uitleg luidde als volgt: ‘Ik wilde de taak zo snel mogelijk van de baan hebben. Dat geeft rust’.  En daarom snelle de meeste mensen die een opleiding volgen tijdens de pauze naar buiten met hun Iphone in de hand. Even de mail controleren, die opleiding loopt niet weg!

De drang om een opdracht aan te vatten is hier niet te onderdrukken. Maar zo blijven de zaken die echt belangrijk zijn liggen, zowel bij pro- als bij precrastinatie.  Men focust op de verkeerde activiteiten.

Daarbij is een precrastinator voortdurend bezig met mails te beantwoorden op het werk, telefoons te doen, te ordenen,  kortom, men is voortdurend aan het werk maar toch doet men niets belangrijks. Men betaalt rekeningen te vroeg, en men koopt spullen vlug en impulsief. Maar men doet enkel de dringende zaken. Academici klagen over de dwang om jaarlijks veel  en snel te publiceren.  Veel publiceren, dikwijls ten koste van de kwaliteit, bevordert de ranking van de academicus in de tijdschriften en dit helpt bij zijn carrière.

Maar uiteindelijk zal de academicus dan toch goed werk moeten afleveren. Dat vergt focus en aandacht. En tijd. En dan moet je goed uitgeslapen zijn. Slechte politieke beslissingen worden meestal genomen tijdens nachtelijke vergaderingen. Men wil verlost zijn van de mentale ballast en zo levert men meer inspanning dan eigenlijk nodig. Men denkt gewoon niet na. Men maakt geen planning en zo raakt men overwerkt.

Uitstelgedrag brengt lange termijn doelen in gevaar. Als voorbeeld kun je de man of vrouw nemen die graag een 10tal kilo’s wil afvallen. Dat vergt wel eventjes doorbijten.

Daarom: schrijf je nog in voor ons symposium voor 31/01/2017. Een mooie korting is de beloning. Klik hier: https://goo.gl/4SYtwK

(c) Different

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: