Zelfsabotage door cognitieve dissonantie

maart 23, 2015

OVER FOUTEN EN DE MOEITE DIE WE NIET DOEN OM ZE AF TE LEREN.

 

  1. Antonioni: Met alle moeite waarmee wij sommige van onze fouten verbergen, konden wij ze ook gemakkelijk afleren.

Cognitieve dissonantie is een spanning die ontstaat bij het besef dat wat we doen of voelen niet overeenstemt met wat we denken. We volgen onze eigen mening dus niet. We ontkennen onze eigen waarden en overtuigingen.  En soms doen we dan dingen waarvan we weten dat ze niet goed zijn. Volgens de Amerikaanse psycholoog Leon Festinger  ontstaat dan een heel onaangename toestand binnen onszelf. Want we verkeren  in een toestand van innerlijke verscheurdheid.

Festinger werd ook beroemd door zijn  theorie van sociale vergelijking. Die theorie zegt  dat vele  mensen zichzelf voornamelijk beoordelen door zichzelf met anderen te vergelijken. In de opleiding  denktechnieken zouden we dat een extern referentiekader noemen. En wanneer je je zelfbeeld laat bepalen door wat anderen van je denken, dan ben je in gevaar.

Wij zullen proberen ons gevoel en ons denken weer met elkaar in overeenstemming te brengen.

Cognitieve dissonantie is een gevoel van inconsistentie tussen wat je doet en wat je denkt. Dit veroorzaakt een onaangename innerlijke toestand.  Er zijn mensen  die dan zullen proberen hun ervaringen opnieuw te interpreteren.  Sommige mensen voelen  dan een sterke neiging om deze dissonanties te verkleinen door hun opvattingen ofwel hun  gedrag aan te passen. Met andere woorden, ze liegen dan tegen zichzelf en tegen de anderen. En dat is nefast. Want de andere mensen hebben dat wel door en zullen meewarig met het hoofd schudden. Je komt niet meer authentiek over.

Voorbeeld
Je mag lid worden van een exclusieve denktank. Dat is een hele eer. Na een paar bijeenkomsten zie je dat het gewoon een praat- en roddeltank is. Maar toch ervaar je cognitieve dissonantie. Je blijft geloven dat het een zeer wetenschappelijk gezelschap is.

Een klassiek voorbeeld:  een uil zit roerloos en heeft een muis in de gaten. Plots vliegt hij op, recht op de muis af. Maar toch was deze hem te snel af. “Ach,” zegt de uil, “Het loonde niet eens de moeite. Dit dier was te mager, vel over been.” De uil wou iets bereiken maar mislukte daarin. Hij geraakte in een toestand van cognitieve dissonantie en zocht uitvluchten om zichzelf goed te praten en goed te voelen.

Gevolgen voor werken in groepen

Medewerkers die een grote bijdrage leveren aan de werking van een groep hebben dikwijls een grote verbondenheid met de groep. Want tijd en energie steken in een groep kan een ongemakkelijk gevoel opleveren. Tenzij je denkt dat de groep ook veel te bieden heeft. En dus voel je je meer verbonden met de groep.

Waarom zouden we het zo moeilijk hebben om onze vergissingen gewoon toe te geven? Waarom verdedigen we zelfs acties, ook al weten we dat we er naast zitten. waarom stellen we ons gedrag niet bij maar  beginnen we met een proces van zelfrechtvaardiging. Dat moet ons helpen om een stevig zelfbeeld te behouden.

Waarom is het voor de meeste mensen zo moeilijk om een fout toe te geven of te bekennen dat ze zich vergist hebben? Waarom blijven ze soms tegen alle evidentie in  vasthouden aan hun opvattingen en hun manier van doen?

Zelfrechtvaardiging stelt ons in staat om spanning op te heffen en onze innerlijke rust te hervinden.
Zonder zelfrechtvaardiging zouden we gebukt gaan onder schaamte of spijt.

Maar ook de nadelen zijn duidelijk. We worden blind voor onze fouten en zullen dus niets meer bijleren.  Topmensen vertonen soms grote hebzucht, dictators onderdrukken soms  hun bevolking. Wetenschappers blijven vasthouden aan achterhaalde theorieën.  Waarom blijven sommige mensen  evidente blunders herhalen?  Juist, cognitieve dissonantie.

En de zelfrechtvaardiging garandeert hun nachtrust.  Mensen beginnen zich soms te wentelen in de slachtofferrol of bedriegen zichzelf constant.

Geen fouten maken is geen optie. Iedereen maakt wel eens fouten. Maar fouten durven toegeven en ervan leren is de kunst.

Dan hoeven we ons niet meer te vergelijken met andere mensen. Dan krijgen we vanzelf een authentiek en sterk zelfbeeld. En dan kunnen we de denktechniek van het externe referentiekader ook achter ons laten.

© Different BVBA

Dr. L. Swinnen

Advertenties

Draag zorg voor je brein

december 11, 2014

Begin deze maand verscheen een ietwat vreemd artikel van de Utrechtse neuropsycholoog Boelema. In dat artikel werd beweerd dat drinkende jongeren geen schade ondervinden aan hun geheugen,  impulscontrole of concentratievermogen. Wat volgde was een discussie op verschillende fronten, wetenschappers en leken.  Maar er ontbraken toch wel enkele metingen van de hersenfuncties in dit onderzoek.  Er waren wat testen. Maar onmiddellijk stonden de “gelovigen” op in onze wereld en ze begonnen dreigend te zwaaien, te roepen en te tieren en over de nadelen van alcohol te preken. Nu, dat zal wel juist zijn. Alcohol heeft, zeker in hogere dosis en bij kinderen en pubers een nefaste invloed. Vooral op de vaardigheid van zelfregulatie. Dit  is contact maken met je emoties, gedachten  en je gedrag en met de anderen.

Altijd online en bereikbaar zijn, multitasken, landschapsburelen,… Ons werkgeheugen staat meer dan ooit onder druk, met ernstige gevolgen voor onze productiviteit, en gezondheid.

Ook stress en depressieve symptomen zijn gecorreleerd aan een slechter geheugen en tragere verwerking van informatie.

De impact van negatieve gebeurtenissen is eveneens negatief voor ons werkgeheugen. We vergeten dan vlugger, beginnen te piekeren en maken fouten.

Laat ons naar aanleiding van deze discussie eens overlopen wat we kunnen doen om ons brein in goede conditie te houden.

  1. Gebruik uw brein. “Use it or lose it”.

Wanneer je regelmatig je brein op scherp houdt, vergeet je minder snel, maak je minder vergissingen en kun je je beter concentreren.  Dus:

Lees regelmatig een spannend boek of ga naar een lezing. Vooral een boek lezen is belangrijk.

Volg discussies op radio en in de pers

Bezoek eens een museum

Luister naar muziek

Hou je bezig met abstracte vormen van kunst of wiskunde. Ja, wiskunde is kunst.
Doe eens moeilijk. Probeer voeding te herkennen met gesloten ogen bijvoorbeeld.

  1. Let wel op, je kan zomaar niet ineens aan zware sport beginnen, maar wandelen en fietsen in open lucht, dat is goed voor je brein.
  2. Eet gezond. Let op je gewicht want obesitas verhoogt de kans op dementia.
  3. Let op je bloeddruk en cholesterol. Eet zo weinig mogelijk gefrituurd voedsel. Eet olijfolie en geen klieders boter of room, ook al zeggen de Tv koks het zo graag anders. Eet fruit en groenten en veel vis en dan vooral vette vis. Want je hersenen worden gevoed door kleine gespecialiseerde bloedvaten en we kunnen het risico op klontervorming daarin beter beperken. En wat men ook moge beweren, het eten van klieders room is slecht voor deze bloedvaten.
  4. Kijk uit met alcohol en gesuikerde dranken. Dan heeft invloed op het energieniveau van je werkgeheugen.

Alcohol beschadigt je brein en lever, soms voor altijd. Drink dus alcohol voorzichtig en met mate

  1. Zorg voor een aantal goede vrienden. Praten met vrienden maakt je een snelle denker. Bel eens een goede vriend op en bouw aan een goede relatie.
  2. Let op uw stressniveau.

Verzorg daarom uw ademhaling, probeer veel humor in te bouwen in je leven, probeer eens te mediteren…Vooral rustig ademen is belangrijk. Je moet inademen zoals je het parfum van een roos opsnuift en uitademen zoals bij het uitblazen van een kaars. Buikademhaling dus. Wie  2 x daags 10 minuten focust op de ademhaling ervaart meer rust en houdt zijn brein in conditie.

  1. Verzorg ook je slaappatroon.
  2. Train je geheugen. Schrijf veel op. Doe niet aan multitasking.
  3. Probeer namen te onthouden. Spreek mensen aan met hun voornaam aan, dan ben je verplicht een inspanning te doen deze namen te onthouden.
  4. Verzorg je zelfbeeld. Je hoeft heus geen narcist te zijn maar zelfrespect is erg belangrijk. Dan ben je ook meer geneigd je brein te verzorgen. Voel je niet onzeker of minderwaardig en vergelijk je niet met anderen. Haal gewoon het beste uit jezelf.

 

Ik weet het, het lijkt allemaal nogal triviaal maar het werkt echt. En het goede nieuws is dat je met deze eenvoudige hulpmiddelen genoeg hebt. Je moet echt niet investeren in dure games, spelletjes of voedselsupplementen. Aan bovenstaande manier van leven heb je genoeg.

 

Luc Swinnen


Sociale Steun

december 8, 2014

Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden.” M.L. King
Een sterk sociaal netwerk kan je helpen bij zware en chronische stress en bij aanhoudende ziekte zoals een burn-out.

Een goed sociaal netwerk is opgebouwd door vrienden, familieleden en collega’s. Goede relaties op het werk kunnen zeer belangrijk zijn voor een goed sociaal netwerk. Daarom is de sociale isolatie en inhibitie die dikwijls gepaard gaan met een burn-out zo nefast.

Sociale netwerken bouw je op tijdens gezonde periodes waar er weinig stress is. Het moet allemaal niet erg geformaliseerd zijn. Een telefoon, een positieve ingesteldheid, eens samen wat eten of koffie drinken doet wonderen. Maar je moet goed kunnen luisteren, soms eens hulp bieden, de anderen waarderen en appreciëren. Meningen mogen verschillen, maar je moet respect kunnen opbrengen voor de mening van een ander. Gelijk krijgen is niet hetzelfde als gelukkig zijn. En wat ook wel goed om weten is: je kunt wel duizenden “likes” hebben in de sociale media, maar echte vrienden zijn dun gezaaid.
Volgende dingen zul je nooit tegen komen met goede vrienden:
1. Echte vrienden roddelen niet. Ze verspreiden nooit feiten die tot je privé leven behoren.
2. In je sociaal netwerk valt men mekaar nooit persoonlijk aan. Er wordt gepraat en geluisterd en men richt zich op de overeenkomsten, niet op de verschillen tussen elkaar.
3. Je komt er geen zinloze conflicten tegen. Een echte ruzie is een lose-lose communicatie. Alle partijen verliezen.  Wees dus altijd respectvol en ga enkel win-win relaties aan.
4. Je kan er veilig praten en je wordt er niet onderbroken.
5. Echte vrienden steunen je en moedigen je aan om je doelen te bereiken.
6. Er worden geen oude koeien uit de gracht gehaald. Het verleden is voorbij, de toekomst moet nog komen. Echte vrienden richten zich op het hier en nu.  En men is niet jaloers op je succes.
9. Echte vrienden oordelen niet of proberen je niet te veranderen.  Niemand is perfect. Bij echte vrienden mag je ook echt en authentiek zijn. Je bent misschien niet perfect, maar dat hoeft ook niet bij echte vrienden.
10. Echte vrienden hebben een lange termijn visie. Ze zijn bereid je doorheen moeilijke periodes te helpen en blijven je steunen als het lastig wordt.


maak je hoofd vrij

februari 26, 2010

MAAK UW HOOFD VRIJ EN GA AAN DE SLAG!
Wij maken ontzettend veel plannen in het leven. Maar we bakken er niet altijd zo veel van.
Daarom
– Weet steeds goed wat je doelen zijn.
– Plan alleen doelen die realistisch en haalbaar zijn.
– Pas je aan wanneer jouw context verandert.
– Let erop dat er niet teveel belemmerende factoren zijn in jouw leven.
– Stel doelen, anders zwalp je doelloos door het leven
– Zijn je plannen aanvaardbaar voor de anderen rondom jou?

Een lang bestaand model om je doelen in je leven te kunnen bereiken is het TOTE model. Het TOTE model is een feedback loop en neemt alle randgebeurtenissen mee. Kort ziet het er uit als volgt:
TEST 1: meet het verschil tussen wat je wilt en wat je nu hebt
OPERATION: welke acties zijn nodig om dat doel te bereiken? Wat heb je al bereikt? Wat kan je goed?
TEST2: Doe de acties en test of deze acties je meer naar je doelen leiden.
EXIT: Stop indien je bij test 2 geen verschil meer opmerkt tussen huidige en gewenste toestand.

Regels:
Regel 1: plan bereikbare doelen waarin je echt gelooft.  Deze doelen moeten zeer concreet en positief uitgedrukt zijn in zintuiglijke termen. Je vraagt je af wat je zult zien, horen en voelen als het doel bereikt is. Hoe zullen uw vrienden en dierbaren dan reageren. Visualiseren is een sterk middel om jezelf te motiveren! Daarom maak beelden in je geest van het bereikte doel.
Regel 2 : Plan niet wat je niet wil, wel wat je echt wel wil hebben. Dit leren we in de workshop “denktechnieken”. Plan wat je echt wel wil en belast je hersenen niet met wat je niet wil. Hoe moet je dan denken en hoe stel ik een efficiënte strategie op om mijn hersenen leeg te maken zodat er ruimte is om aan dat doel te werken? 
Regel 3 : Vertel uw doelen aan veel mensen rondom u. Dit zal u helpen om gefocust te blijven. ( Extern referentiekader).
Zorg ervoor dat je plant wat JIJ echt wilt, niet wat anderen van jou willen. Zijn uw nieuwe plannen in evenwicht met uw waarden in het leven en met uw doelen op lange termijn? ( Intern referentiekader) 
Regel 4: Plan geen doelen die te moeilijk zijn. Want dan riskeer je stagnatie. Wanneer je een doel plant, dan is daar reeds een stuk van bereikt. Ga eens na hoeveel al bereikt is op een schaal van 1 tot 10. Waar ben je nu? Als er nu een paar eenheden bijkomen, wat zul je dan waarnemen en welke stappen moet je zetten om die paar eenheden te bereiken?
Regel 5 : Zorg ervoor dat uw doelen voldoende uitdagend zijn en maak gebruik van de dingen die je al bereikt hebt. Als uw doel te moeilijk is, bepaal dan een aantal kleine doelen die allemaal in dezelfde richting wijzen. En kom zo tenslotte uit bij het grote einddoel.
Regel 6 : Schrijf alles neer en maak een plan. Dit helpt ontzettend. Waar wil je staan op 1 maart, 1 april, 1 mei etc.…?
Regel 7 : Zorg ervoor dat mensen en organisatie je regelmatig aan je planning herinneren. Verdrink niet in allerhande verplichtingen en verantwoordelijkheden. Ontwikkel een soort waarschuwingssysteem wanneer je van je doel afwijkt. Denk creatief na hoe je steeds aan uw doel herinnerd kunt worden.

Regel 8: Volg Uw Vooruitgang en bouw beloningen in voor het bereiken van kleine successen. Zo blijf je gemotiveerd. Vraag een vriend of familielid om u om uw stappen te bespreken.

Regel 9. Volg een strikte timing
Regel 10: welke factoren kunnen je tegenhouden en zorg ervoor dat ze geen impact kunnen hebben.
Bijvoorbeeld: ik wil een boek schrijven
Is dit realistisch en haalbaar?

Beschrijf het in specifieke woorden: wat zie ik dan, wat voel ik, wat hoor ik, hoe reageren mijn vrienden?

Hoe weet ik dat ik dichter bij mijn doel kom?

Wat zijn de tussenresultaten?

Welke timing zal ik hanteren?

Welke stappen moet ik nog doen?
Hoe vermijd ik STAGNATIE ( stoppen)?
Hoe vermijd ik DEVIATIE ( afwijking naar een ander doel)?
Wat levert dat doel mij op?

Zijn er negatieve bijeffecten en wat doe ik daarmee?
Welk is het effect van mijn doel op anderen en wil ik dat wel?
Welk zijn de mogelijke belemmerende factoren?
Wanneer was ik succesvol. Schreef ik al artikelen en hoe voelde dat?

Neem nu een doel dat je niet bereikte. Welke verschillen bemerk je met het voorgaande en wat leer je hieruit?

CONCLUSIE:
In elk geval, om te slagen in het leven zul je moeten zorgen dat je steeds kunt beschikken over een fris hoofd. Begin eraan. Vandaag nog. Daarom:
– Zorg voor een rigide organisatie
– Vermijd stress en negativiteit
– Leer een strategie op basis van de denktechnieken
Op die manier is succes verzekerd in je leven. Je plant niet enkel, je doet wat je plant. Want herinner: wie altijd doet wat hij altijd deed zal altijd krijgen wat hij altijd kreeg!

www.stressmanagement.be


De kosten van stress

september 4, 2009

Wat kost stress?

Stress heeft een belangrijke impact op het organisatiegebeuren. Stressklachten kunnen leiden tot sociale conflicten in de onderneming. Stress is niet alleen belangrijk vanuit het oogpunt van het individu als werknemer of vanuit de organisatie, het is ook een algemeen maatschappelijk vraagstuk. Een wet moet de risico-analyse in  bedrijven bevorderen. Deze risico-analyse omvat  ook de stressproblematiek en de mentale belasting. Een doelgerichte aanpak en preventie wordt gestimuleerd.
De kost van stress kan enorm oplopen voor de bedrijven. Men merkt ook op dat moderne en flexibele bedrijven behoefte hebben aan de meer sensibele en stressgevoelige medewerkers omwille van hun meerwaarde in welbepaalde situaties. Er ontstaat dan behoefte om aan technieken om deze stressgevoelige medewerkers beter te leren omgaan met spanningen.
In een aantal gevallen leidt stress tot vrij langdurige ziekte en absenteïsme. De betrokkene zelf torst hier in eerste instantie de zwaarste lasten in de vorm van menselijk leed, loonderving en medische kosten. Onzekerheid over de toekomst en het moeilijk hanteerbare klachtenpatroon van de gestresseerde met angst, slapeloosheid en soms zelfs depressie wegen ongetwijfeld ook op de gezinsleden. Stress verbergt zich dikwijls in een onherkenbaar klachtenpatroon en gaat sluipend te werk over een periode van jaren. Klachten zoals rugpijn, hartkloppingen, vergeetachtigheid, interesseverlies of slaapstoornissen kunnen gewoon betekenen dat een persoon onder stress staat.
 
Stress bezwaart echter ook de bedrijven. Behalve organisatorische problemen te wijten aan absenteïsme, zijn er directe financiële kosten, zoals de tegemoetkoming in het gewaarborgd loon en gebrek aan efficiëntie en disfunctioneren van de gestresseerde. Doordat gestresseerde werknemers ondermaats renderen zijn bedrijven verplicht een dure overcapaciteit te onderhouden en meer personen in dienst te nemen. Werknemers die onder stress bezwijken zijn slechts het topje van de ijsberg van het productiviteitsverlies. Ze vormen al lang een belangrijke kost vooraleer ze ziek worden. Dit laatste fenomeen noemt men presenteïsme.

Tenslotte draagt ook de gemeenschap bij in de kosten van stress in de vorm van uitkeringen en uitgaven voor gezondheidszorgen.

In Nederland verdubbelde in 20 jaar tijd de verzuimduur wegens psychische ziekten en stress van gemiddeld anderhalve maand tot ruim twee en een halve maand (Schröer, 1993). De gegevens suggereren dat er niet zozeer een toename is van het aantal gevallen van overspanning, maar wel een verlenging van de duur van de aandoening, een langere behandelingsduur en een afname van de kans op reïntegratie in de werkomgeving.

 Voor België ontbreekt het meest rudimentaire cijfermateriaal. We deden een raming van de kostprijs van het absenteïsme ten gevolge van stress. Afgezien van het gewaarborgd loon wordt deze kost geraamd 1 miljard euro per jaar (Swinnen, Moors en Govaert, Stress en Absenteïsme, 1994).

 

 

Rang

 Stoornis  

%

         (1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

(11)

(12)

(13)

(14)

(15)

(16

 

 Stoornissen van het bewegingsapparaatOngevallenInfectieziektenStress

Gynaecologie en urologie

Heelkundig ingrijpen

Psychiatrische aandoeningen

Ziekten van hart en bloedvaten

Ziekten van het spijsverteringsapparaat

Kanker

Neurologische afwijkingen

Ziekten van de ademhalingswegen

Verslavingsproblemen

Hormonale stoornissen

Afwijkingen van de zintuigen

Huidziekten

        27,58

27,58

16,95

15,56

10,31

  6,64

 6,56

 5,23

 3,36

 3,28

 1,95

 1,80

 1,41

 1,33

 1.25

 0,39

 0,39

 

Tabel : De procentuele verdeling van de diagnosecategorieën die oorzaak zijn van langdurige werkonbekwaamheid bij een steekproef van 1280 patiënten

De stoornissen van het bewegingsapparaat vormen de belangrijkste oorzaak van het ziekteverzuim (27,58 %). Die categorie omvat reumatische aandoeningen, artrose, jicht, discushernia, mechanische klachten van de wervelzuil, nek- en lage rugpijn. Bij de diagnose van lage rugpijn is het moeilijk een onderscheid te maken tussen rugpijn veroorzaakt door echte fysieke afwijkingen en meer functionele hinder veroorzaakt door spanning en stress. Wij hebben echter bij twijfel steeds weer het strengste criterium gehanteerd en die gevallen ondergebracht bij de categorie rugklachten.

De tweede belangrijkste oorzaak zijn de ongevallen (16,95 %): werkongevallen, verkeersongevallen, privé-ongevallen, sportongevallen…

Verslavingsproblemen maken 1,33 % van de gevallen uit. Het gaat om alcohol, drugs en medicatie.

 
De ander diagnosecategorieën vergen minder toelichting. Het zijn infectie-ziekten (11,56%),  gynaecologie en urologie (6,64 %), heelkundige ingrepen (6,56 %), ziekten van hart en bloedvaten (3,36 %), ziekten van het spijsverteringsapparaat (3,28 %), kanker (1,95 %), neurologische afwijkingen (bv. epilepsie) (1,8 %), ziekten van de ademhalingswegen (1,41 %), hormonale stoornissen (1,25 %), afwijkingen van de zintuigen (0,39 %) en huidziekten (0,39%).

Onder psychiatrische aandoeningen (5,23 %) rangschikken we aandoeningen als schizofrenie, manisch-depressieve psychose, endogene depressie.

De zuivere stresscategorie (15,31 %) komt op de vierde plaats als oorzaak van arbeidsongeschiktheid.
We noemen ze de “zuivere stressgevallen” omdat er geen andere structurele stoornissen gevonden konden worden. We hebben ons in deze studie vooral op die zuivere stress toegespitst om zeker de getallen niet te overdrijven.
Het is dus zonder meer duidelijk dat psychosomatische stressklachten een belangrijk probleem zijn en veel lijden veroorzaken.

Wij weten dat stress vaak in nog veel andere ziektebeelden ( maagzweer, astma, migraine) een rol speelt, doch wij hebben ze niet tot de stressgroep gerekend. Naast de zuivere stress moeten we aannemen dat stress ook nog  serieus meespeelt in 25% andere aandoeningen. Globaal genomen dus in 1/3 van de ziektegevallen.
In België zijn geen verdere statistieken bekend. De kostprijs van die stress moet alleen al wat de vergoedingen voor arbeidsongeschiktheid betreft, meer dan 11 miljard per jaar belopen enkel voor de zuivere stress. Wanneer we ook mengvormen meenemen in de raming, moet dit getal oplopen tot meer dan 1 miljard euro per jaar.
Dit getal geeft enkel de kost weer van vergoedingen wegens ziekten die meer dan een maand duren. Het gewaarborgd loon dat door de werkgever betaald wordt is niet inbegrepen. We hebben geen getallen over de kost van de gezondheidszorgen en de medicijnen ten gevolge van stress.

Als stress tot die vrij zware klachten leidt, verloopt het herstel erg traag. Gemiddeld kunnen de betrokkenen pas na 100 kalenderdagen opnieuw gaan werken.

 Gestresseerde medewerkers verliezen hun motivatie om te werken. Men schat op basis van onderzoek in 2006, voor Nederland, dat dit 15 miljard euro per jaar kost aan de bedrijfswereld. Dit heeft te maken met absenteïsme ten gevolge van stress, presenteïsme en stress op het werk. Presenteïsme betekent dat men aanwezig is op het werk maar niet gemotiveerd en in flow ten gevolge van stress. Daardoor is men niet efficiënt.

Onderzoek in Nederland in 2004-2006 toont aan dat:  

• Een organisatie met honderd medewerkers, met 25% presenteïsme, heeft minimaal 2,5 miljoen euro per jaar schade (NRC).

• 60 tot 80% van alle ziekteverzuim heeft niets te maken met ziekte, maar met demotivatie, gebrek aan plezier en engagement, met andere woorden met stress, burn-out en bore-out (NRC).

• Medewerkers geven aan dat 10 tot 15% van hun capaciteit onbenut blijft (NRC). Ze besteden veel tijd aan roddelen met collega’s, koffie drinken, ruzie maken…Met andere woorden, een aantal zijn op weg naar  bore-out. Hier moet de medewerker leren communiceren met de chef, maar dit is zeer moeilijk. Kan men zeggen dat men zich verveelt zonder zijn job te riskeren? En de chef moet op zijn beurt deze mensen leren herkennen, meer verantwoordelijkheid geven, meer delegeren en zo weinig mogelijk routineklussen laten opknappen. Met andere woorden, iedereen moet zijn capaciteiten optimaal kunnen benutten. Men mag mensen niet overbelasten, maar ook niet onderbelasten. De return zal groot zijn als men dit goed in de gaten houdt.

• De maatschappelijke kosten veroorzaakt door stress en over of onderbelasting, worden op 4,7 miljard euro per jaar geschat.

• De kosten van ziekteverzuim door stress lopen op tot op 3 tot 6 miljard euro (PWnet);

• Presenteïsme  kost Nederland ongeveer 7 miljard euro per jaar (SHL);

• Een manager heeft 30% van zijn kostbare  tijd nodig voor het oplossen van conflicten op het werk.

•  Pesten op het werk en geweld zou tot 100 000 ziektemeldingen veroorzaken per jaar.

• 10% van alle functioneringsgesprekken gaan over stress en conflicten op het werk

 

Copyright Different BVBA


Denktechnieken

september 4, 2008
denktechnieken

denktechnieken

Informatiestress gaat samen met onmacht, verwarring, woede, angst, een verminderd zelfbeeld en allerhande lichamelijke pijnklachten. Ook de werkefficiëntie en de sociale relaties gaan achteruit. Net als bij stress is de enorme hoeveelheid informatie te vergelijken met ruis op de achtergrond. In Amerika zijn er zeer veel families waar de TV de ganse dag op staat. Van het ene naar het andere praatprogramma. Maar die ruis van de programma’s die op de achtergrond meedraaien veroorzaakt een stijging van adrenaline en cortisone, de gekende stresshormonen.
Enkele tips kunnen hier helpen. Ga eens na of de informatie die je krijgt belangrijk is, of je niet echt verdrinkt in de informatie en of je geen tijd tekort komt. Indien dat wel zo is kun je misschien eens het volgende in de gaten houden:

  1. Wat vandaag waar is, is morgen wellicht verouderd
  2. Je hoeft niet alles te weten 
  3. En denk eraan, teveel informatie vergaren veroorzaakt informatiestress
    Uw hersenen voelen wel aan wat relevant is, je hoeft echt niet alles te weten om een keuze te maken
  4. Als kiezen een probleem wordt, raadpleeg een therapeut

Bezoek de website voor meer info